#โรคไข้ดิน หรือ #โรคเมลิออยโดสิส (Melioidosis)
คือโรคติดเชื้อแบคทีเรียจากดินและน้ำปนเปื้อน พบบ่อยในฤดูฝน โดยเฉพาะผู้ที่ลุยน้ำย่ำโคลน มีอาการเด่นคือ ไข้สูงเรื้อรังโดยไม่ทราบสาเหตุ ปวดเมื่อยตัว หอบเหนื่อย ไอเรื้อรัง อาจมีฝีตามร่างกาย หรือติดเชื้อในกระแสเลือดซึ่งรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตหากรักษาช้า
อาการของโรคไข้ดินที่พบบ่อย
#ไข้สูงเรื้อรัง: มักมีไข้สูง หนาวสั่น นานเกิน 1 สัปดาห์โดยไม่ทราบสาเหตุ
#อาการทางปอด: ไอเรื้อรัง มีเสมหะ เจ็บหน้าอก หายใจหอบเหนื่อย (คล้ายปอดอักเสบ)
#แผลและฝี: มีแผลพุพอง ฝีหนองที่ผิวหนัง หรือฝีในอวัยวะภายใน เช่น ตับ ม้าม
#อาการทั่วไป: ปวดศีรษะ อ่อนเพลีย ปวดข้อ หรือปวดกล้ามเนื้อ
ติดเชื้อในกระแสเลือด: รุนแรง มีอาการช็อก ความดันโลหิตต่ำ
กลุ่มเสี่ยงและวิธีป้องกัน
#กลุ่มเสี่ยง: ผู้ป่วยโรคเบาหวาน (เสี่ยงสูงสุด), โรคไตเรื้อรัง, โรคปอด, และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ
#วิธีป้องกัน: หลีกเลี่ยงการเดินลุยน้ำ/ย่ำโคลนด้วยเท้าเปล่า, สวมรองเท้าบูท, ปิดบาดแผลให้มิดชิด, และล้างตัวให้สะอาดหลังสัมผัสดินหรือน้#อันตรายอย่างไร
***หากมีไข้สูงหลังลุยน้ำท่วม/ย่ำโคลน ควรพบแพทย์ทันทีและแจ้งประวัติการสัมผัสน้ำหรือดิน
ข้อมูลจาก : โรงพยาบาลคีรีรัฐนิคม